باسمه تعالی

                                    اعجوبه ی هستی

            بدان که انسان اعجوبه ای است دارای

                دو نــشـأه و دو عـالـم : نــشـأه ی ظـاهـره ی

                ملکیـّه ی دنیویـّه که آن بدن اوسـت،

                ونشأه ی باطنـه ی غیـبـیّـه ی مـلـکوتـیّه

                که از عـالـم دیـگر است ؛ ونفس او که از

                عالم غیـب و ملکوت اسـت دارای مـقامات و

                درجاتی اســت ، کـه بـه طـریق کلّی

                گاهی آن را بــه هـفت قــسمـت تــقسـیم

                کرده اند، وگاهی ... و برای هر یــک

                از مـقامـات و درجــات آن جــنـودی اسـت

                رحـمانی و عـقـلانی کـه آن را جــذب

                به مـلـکـوت اعــلی و دعــوت بـه ســعـادت

                می کنند، وجــنـودی اسـت شــیـطانی

                وجهلانی کـه آن را جذب به مـلـکوت

                سٌـفـلی و دعــوت بـه شـقـاوت می کـنند

                و هـمیشه بـین ایـن دو لـشکر ، جدال

                و نزاع است ، وانسان مـیدان جنگ این

                دو طـایـفه اسـت . اگـر جـــنـود رحــمانی

                غـالـب شـد، انــسان از اهـل سـعـادت و

                رحمت است ، و در سـلک ملائکه مـنـخرط

                و در زمره ی انـبیاء و اولــیاء وصالـحــین

                محـشـور است ، واگر جــنود شـیـطانی و

                لــشکر جـهل غـالـب آمــد ، انـسان از

                اهل شـقاوت وغـضب است ، و در زمره ی

                شیاطین و کفّـار و محرومــین مـحـشور

                است ... {چهل حدیث امام خمینی(ره)}